Contextprogramma

Millennium Jazz Orchestra komt naar De Lawei

De drinkbare rivier is een meeslepende, muzikale ontmoeting tussen De Rivier en De Mens. Orkestleider Joan Reinders en tekstdichter Marieke Meischke lieten zich voor dit theatrale muziekproject inspireren door het avontuurlijke boek Drinkbare rivieren van Li An Phoa. Met liedjes en spoken word vertellen ze over een turbulente reis van De Rivier in ontmoeting met De Mens. Vanaf de bron tot de uitstroming in de zee. In woorden, orkestrale muziek en betoverende visuals komt van alles tot uiting. De aspecten van stromend water. De steden die het water doorkruist. Flora. Fauna. Vervuiling.

Laat je onderdompelen in een roerige reis. Een muzikale vertelling waarin de uitersten van klassiek, jazz en hiphop samenkomen. Met betoverende visuals van de prijswinnende natuurfilmers Arthur de Bruin en Dick Harrewijn. Een spannende dialoog over de toekomst van de relatie tussen water en mens. Over de natuur en onwetendheid. Over conflict en harmonie. Over schoonheid, hoop en verzoening.

Over de inleiding

Li An Phoa, auteur van het boek Drinkbare Rivieren waarop dit project geïnspireerd is, zal voorafgaand aan de voorstelling een lezing geven en haar visie op dit actuele onderwerp met u delen.

Als twintiger trekt Li An Phoa voor het eerst de wildernis in. Tijdens een kanotocht door het Canadese Noordpoolgebied ontdekt ze dat ze uit de rivier kan drinken. Maar wanneer ze drie jaar later terugkeert, kan dat niet meer: ​​de rivier is vergiftigd en het ecosysteem verstoord. Die ervaring laat haar niet meer los. Sindsdien vraagt ​​Phoa aandacht voor drinkbare rivieren en roept ze mensen op tot actie.

In het boek Drinkbare Rivieren neemt Li An Phoa de lezer mee op haar avonturen langs rivieren op vier continenten. Ze legt te voet meer dan 15.000 kilometer af en ervaart de diepe onderlinge verbondenheid van al wat leeft. Ze komt beren, ratelslangen en libellen tegen en spreekt met boeren, schrijvers en ecologen. Vanuit haar oorspronkelijke blik en met haar ontwapenende aanpak stelt ze voortdurend de vraag: hoe kunnen onze rivieren weer drinkbaar worden?

Noord Nederlands Orkest komt naar de Lawei

Een symfonie van Mahler is meer dan aangename muziek: het weerspiegelt alle mogelijke emoties. Het Noord Nederlands Orkest maakt ze hoorbaar onder leiding van chefdirigent Eivind Gullberg Jensen. Het lijkt wel alsof er een heel mensenleven voorbijkomt in de Vijfde symfonie. In omgekeerde volgorde dan. Het stuk begint met een lugubere treurmars en eindigt juist energiek. Op het hoogtepunt van zijn carrière schreef hij deze symfonie, zijn meest optimistische. 
 
Mahler blijft Mahler. Daarom heeft het stuk ook duistere trekjes. Het sombere begin weerspiegelt zijn angsten, zijn twijfels. Het maakt de tweede helft des te effectiever. Als de zon doorbreekt lijkt de muziek vleugels te krijgen. Mahlers zinderende verliefdheid op zijn aanstaande echtgenote Alma Schindler is bijna voelbaar. Het langzame middenstuk is een intense liefdesverklaring met de tedere klanken van harp en strijkinstrumenten. Mahler was trots op zijn vijfde. Hij schreef hierover: ‘Deze symfonie toont de mens in het volle daglicht, in de kracht van zijn leven.’ 

Programma 

G. Mahler - Symfonie nr.5 in cis kl.t. 

Samir Calixto & Cello Octet komen naar De Lawei

Wat kan kunst betekenen voor de toenemende verwarring en het oriëntatieverlies in onze tijd? Deze vraag beantwoordt de Braziliaanse choreograaf Samir Calixto in zijn werk. Hij maakt voorstellingen die uitzoomen naar een breder perspectief. Een perspectief dat het grotere geheel en de diepere samenhang laat zien. Zijn benadering biedt hoop. Troost. Tegelijkertijd wijst het op de verantwoordelijkheden die deze verbondenheid met zich meebrengt.  
 
De internationale coproductie Descent Ascent op muziek van Pëteris Vásks gaat over de eeuwige dynamiek van tegengestelde krachten. Acht cellisten van het Cello Octet Amsterdam delen het podium met dansers van Of Curious Nature. Dit prestigieuze Duitse dansgezelschap werkte al eerder samen met Samir Calixto. In Descent ascent versmelten dans en muziek tot een ritueel. Een collectieve ontmoeting waarin publiek en artiesten één zijn. Hier proberen ze beide hun eigen menselijke paradoxen met elkaar te verzoenen. 
 
De muziek is van de Baltische componist Pëteris Vásks, afkomstig uit Letland. Hij geldt als een van de meest invloedrijke, Europese hedendaagse componisten. Zijn composities vormen een muzikale reflectie op de dynamiek van tegengestelde krachten. Denk aan de eeuwige herhaling van de getijden. De ontstuitbare oscillatie tussen hoger en lager. Het heilige en het wereldse. Goed en kwaad. Juist in een wereld die steeds extremer polariseert is het belangrijk om de omgang met tegenstellingen te nuanceren. 

Wabi Sabi Theater komt naar De Lawei

Vijf dansers, twee muzikanten en een ME-bus nemen je mee in de hoofden en harten van een aantal agenten. Met een prikkelende mix van dans, tekst en livemuziek biedt Contra een eigenzinnige, scherpe blik op de dagelijkse realiteit van politieagenten. Ontdek hoe mensen vechten voor een rechtvaardiger samenleving en hoe ingewikkeld dat eigenlijk is.  
 
Wat betekent het om de wet te handhaven in een wereld vol chaos? Hoe blijf je mens in een systeem dat kraakt? Met humor en compassie legt Contra spanningen bloot. Tussen macht en dienstbaarheid. Tussen idealen en realiteit. Van racisme en bureaucreatie tot de wil om het verschil te maken.  
 
Wabi Sabi Theater onderzocht wat het betekent om politieagent te zijn. Hoe ga je om met dilemma's in een wereld die steeds grotere tegenstellingen kent? Regisseur Maarten Smit interviewde mensen die op verschillende vlakken met de politie te maken hebben (gehad). Van burgemeesters tot wijkagenten in heel Nederland. Een voorstelling gebaseerd op waargebeurde verhalen, met aandacht voor maatschappelijke imperfecties. Contra is een wervelende weergave van alle bevindingen. Een samenwerking van Wabi Sabi Theater met Het Houten Huis en HIIIT. 

Trigger warning

CONTRA is geschikt voor bezoekers vanaf 12 jaar. De voorstelling bevat onder andere verwijzingen naar geweld, seksueel misbruik, zelfmoord, huiselijk geweld en kindermishandeling. Ook komen racisme, politiegeweld en psychische problemen aan bod. Daarnaast zijn er rook, zwaailichten en trillende elementen.

Wil je meer informatie over de trigger- en contentwarnings? Mail dan publiciteit@lawei.nl. Zo kun je goed voorbereid naar de voorstelling.

Nazanin Taheri komt naar de Lawei

In 1994 vlucht Nazanin Taheri als jong meisje uit Iran naar Nederland. Ze komt terecht in AZC Kollum. Haar grootste droom? Meedoen aan De Surpriseshow. Daarom oefent ze dagelijks haar playbackkunsten voor de spiegel. Het telefoontje van Henny Huisman kan toch niet lang meer duren? Op het AZC sluit ze vriendschap met Maya Bradarić. Ze wordt er bespuugd na de moord op Marianne Vaatstra. Het wachten duurt lang. Wachten op zekerheid. Op papieren. En op die ene uitnodiging van Henny.  
 
Jaren later staat Nazanin dan eindelijk op het podium. Met een acteursdiploma op zak. Met een bloeiende tv- en theatercarrière. En met haar eerste solovoorstelling, haar eigen Surpriseshow. Eindelijk een stapje dichter bij Henny Huisman. Het theater lijkt wel de enige plek waar dit meisje dat alles zag nu eindelijk gezien wordt.  
 
De Surpriseshow is het indringende verhaal van een kind dat opgroeit tussen onzekerheid en hoop. Een persoonlijke, rauwe solovoorstelling. Ontroerend, vlijmscherp én hilarisch. Over opgroeien in een AZC. Over verloren dromen, die jarenlang ingepakt blijven. Een voorstelling vol jeugdherinneringen. Over opbloeiende vriendschappen in de wachtkamers van een systeem dat doorverwees, maar nooit antwoordde. Wat doet dat eindeloze wachten met een kind?  
 
Met De Surpriseshow geeft Nazanin Taheri het diepe verlangen naar verandering een stem. De impact van wachten. De confrontatie met een harde werkelijkheid. Daar waar fantasie en werkelijkheid botsen. Een persoonlijk en tegelijkertijd universeel verhaal. Over de zoektocht naar een toekomst in een onzekere wereld.  

Nazanin Taheri

Ze werd in 1987 geboren in Iran. Haar vlucht naar Nederland en jeugd in AZC Kollum vormen de kern van haar werk als theatermaker. Nazanin studeerde af aan de Nederlandse toneelacademie. Ze speelde onder meer bij het Nationale Theater, De Toneelmakerij en Theatergroep Suburbia. Ook op tv was ze te zien, onder meer in Bennie, De Ballonvaarder en Rust en Vreugd. Met haar eigen Theatergroep In Nederland Dromen (IND) maakt ze theater met jongeren uit AZCs.  

TOBAL en Via Rudolphi Producties

De Surpriseshow is een coproductie van Nazanin Taheri, TOBAL, en Via Rudolphi Producties. TOBAL zet zich met humor, muziek en magisch realisme in voor een inclusief, toegankelijk theater. Met verhalen die gaan over mensen in onze samenleving. Geworteld in het hier en nu.  
 
Theaterhuis Via Rudolphi Producties werkt met autonome spelende makers. Theatermakers met een missie. Die verhalen vertellen die nog niet genoeg verteld worden. Hun voorstellingen zijn herkenbaar, aansprekend, prikkelend. Emanciperend, confronterend en soms ongemakkelijk. Quasi realistisch. Met een beetje tragiek en veel humor.  

DeRonde/Deroo komt naar De Lawei

Een clown in een ondervragingsruimte kijkt tragikomisch voor zich uit. Al kan dat ook door zijn uitgelopen schmink komen. Hij blijft halsstarrig ballonhondjes vouwen. Ondertussen blijven de vragen komen. Een zeemeerman sleept zich hijgend voort. Hij hunkert naar de laatste druppels om zich nog één keer als een vis in het water te voelen. Twee stand-up comedians proberen wanhopig een lach te ontlokken aan een publiek dat ijzig terug staart. 
 
Iedereen probeert te overleven door kleine momenten van geluk na te streven. In Please don't make love to me, I'm exhausted zijn de clown, zeemeerman en comedians allemaal op zoek. Op zoek naar houvast in een wereld die in vuur en vlam staat. Altijd maar weer met dezelfde vraag. Hoe ga je verder terwijl alles om je heen op zijn grondvesten davert? 
 
DeRonde/Deroo beloven een humoristische, ontroerende trip vol herkenning en vervreemding. Intiem en groots tegelijk.  

Over Tom de Ronde en Nick Deroo 

Tom de Ronde en Nick Deroo maken filmisch, fysiek en acrobatisch theater. Laat je onderdompelen in hun surreële, absurdistische droomwerelden. Hier gelden eigen regels en wetten. Het lichaam is altijd hun vertrekpunt. Het duo zoekt naar de (on)mogelijkheden van het lichaam. Zo komen ze tot een poëtische, onvoorspelbare zeggingskracht. In 2025 kreeg DeRonde/Deroo het Wim Bary Stipendum van het Cultuurfonds: een prijs voor hun veelbelovende ouevre. De Theaterkrant riep hun jeugdvoorstelling Hou vast uit tot Keuze van de criticus.