Recensie – Circa: Humans 2.0
Afgelopen vrijdag waren we te gast bij Circa in De Nieuwe Kolk in Assen. We hadden al veel gehoord over deze Australische acrobatiek-sensatie, die volgende week bij ons in De Lawei staat. Vanaf het eerste moment zat de zaal op scherp. Geen groots decor, geen afleiding. Alleen tien artiesten en een zwarte vloer.
Lichamen die zich opstapelen alsof het niets is. Iemand die zich zonder aarzelen achterover laat vallen. Een sprong waarvan je denkt: dit kan niet goed gaan. Je merkt dat je je adem inhoudt. Dat deden wij ook. En we waren niet de enigen de “oooh’s” en “aaah’s” klonken door de zaal. Mensen zaten met open mond te kijken.
Wat zo bijzonder is: het lijkt zó makkelijk. Alsof je zelf ook bijna denkt dat je het zou kunnen. Tot je beseft hoeveel kracht, timing en vooral vertrouwen hiervoor nodig is. Geen vangnet, geen trucage. Alleen mensen die elkaar volledig dragen.
En toch is het niet alleen maar spanning. Er wordt ook gelachen. Kleine speelse momenten breken de intensiteit. Een blik naar elkaar, een onverwacht grappige beweging, even lucht tussen alle adrenaline door. Dat maakt het menselijk.
Er zit een heerlijk tempo in de voorstelling. Geen seconde voelt te lang. De muziek stuwt alles vooruit en voor je het weet ben je volledig meegenomen in hun wereld. Pas bij het applaus merk je dat je weer ontspant en voor je het weet ben je een uur verder zonder dat je één keer op je horloge hebt gekeken.
Na afloop spraken we verschillende bezoekers in de foyer. Iedereen leek een beetje hetzelfde te zeggen: ze konden nauwelijks geloven wat ze zojuist hadden gezien. “Dit is echt kunst,” vertelde iemand zichtbaar onder de indruk. Een ander zei: “Een misstap en ze kunnen hun nek gebroken hebben.” En precies dát voel je de hele voorstelling lang. Het enorme vertrouwen tussen de acrobaten. De absolute overgave.
Misschien is dat wel wat Humans 2.0 zo bijzonder maakt: je kijkt niet alleen naar acrobatiek, je kijkt naar mensen die elkaar letterlijk hun leven toevertrouwen.
Humans 2.0 is geen gewone voorstelling het is een ervaring die nog lang blijft hangen.
