INGEZOOMD Dolph Kessler

NOG TE BEZOEKEN TOT EN MET 21 OKTOBER 2018

Dolph is aanwezig bij de expositie in het weekend van 20 en 21 oktober. Op 20 okrtber zal Dolph een prijswinnaar trekken uit de inzendingen voor een foto van Dolph. Op 21 oktober wordt de expositie feestelijk afgesloten door Koos Romers op saxofoon, u bent van harte uitgenodigd. 

In 2006 verliet Dolph Kessler, na een opleiding aan de Fotoacademie Amsterdam, de wereld van beleid maken en begon te werken als fotograaf. Zijn langetermijnprojecten brengen hem over de hele wereld. Zijn bijzondere werk is voornamelijk documentair.

Zijn expositie in De Lawei zoomt in op bekend, maar ook op recent werk. De Spiraal van Friesland, een visueel verslag van een wandeling door Friesland, is in De Lawei voor het eerst te zien in het kader van Leeuwarden-Fryslân 2018.

Van bekend werk laat hij onder andere foto’s zien uit de serie Art Fairs, foto’s gemaakt op verschillende internationale kunstbeurzen. Met deze serie won hij in 2009 een eerste prijs in de categorie Kunst en Cultuur van de Zilveren Camera. Nieuw werk zoomt in op drie thema’s, waaronder het thema Koude landschappen, impressies van Groenland, gebaseerd op twee reizen in 2015 en 2018.

De expositie is gratis te bezoeken.


Interview met Dolph Kessler verzorgd door Dirk van Ginkel:

De kunst van het kijken

In het werk van fotograaf Dolph Kessler zijn verschillende thema’s te onderscheiden – natuur, architectuur, cultuur, mensen in hun dagelijks doen en laten - maar hij pint zich nergens op vast. ‘Er is zoveel dat ik leuk en interessant vind om te fotograferen. Ik noem mezelf het liefst een generalist.’ De Lawei toont met de expositie Ingezoomd het werk van Kessler in de volle breedte.

In zijn werkkamer in Oentsjerk laat Dolph Kessler de foto’s zien die hij maakte tijdens een 500 km lange spiraalvormige wandeling door Friesland. Langzaam inzoomend – en daarmee het wandeltempo verbeeldend - vullen ze zijn computerscherm. Maar liefst 5.800 foto’s maakte hij tijdens dit project dat hij De spiraal van Friesland’ noemt. ‘Het is een hele lange presentatie, geen mens zal ooit alle foto’s zien. Maar wat je wel ziet, biedt je een mooi “at random” beeld van de provincie. En vanuit een ongebruikelijk perspectief, want zoveel gewandeld wordt er hier niet.’ De beelden zullen tijdens de expositie getoond worden op een grote wand in De Lawei.

Verleiding

Het zijn niet de enige bewegende beelden die de fotograaf laat zien. Vorig jaar hield hij zich bezig met The Wave, een project waarvoor hij de Atlantische Oceaan over voer en waar hij een boek over maakte.
‘Het boek is opgebouwd als een golf. Het begint met de oceaan in rust. Dan gaat het stormen en wordt het water steeds woester. Het hoogtepunt van de woestheid vind je dan ook op de middenpagina’s. Daarna zwakt het weer af en op het eind ben je weer terug bij het begin. Ik heb de golven ook gefilmd. Die beelden zijn via een beamer te zien op de plek waar de expositieruimte en de foyer van De Lawei aan elkaar grenzen. Zoals de Frieslandfoto’s de passerende mensen op straat op de expositie attenderen, zo doen de golfbeelden dat voor de theaterbezoekers. Je wilt toch graag dat je werk gezien wordt.

Veelzijdig

The Wave en de Friesland-wandeling zijn slechts twee onderdelen van de expositie, vertelt Kessler. Er zijn er nog veel meer. Hij pakt het tentoonstellingsplan erbij. Onder het kopje Lviv presenteert hij zijn foto’s van de gelijknamige Oekraïnse stad. Hier komen architectuur- en cultuurfotografie samen. Kessler heeft een zwak voor deze stad waarover hij in 2014 een boek publiceerde.
‘De architectuur van Lviv kun je vergelijken met die van Wenen en Boedapest. Maar Lviv is jarenlang verborgen geweest achter het IJzeren Gordijn en daarom onbekend. Ik heb daar iets aan willen doen door de stad te fotograferen, de mensen, het leven van alledag.’
Behalve stadsbeelden laat Kessler foto’s zien van mensen in het openbaar vervoer, doorgaans oude trams uit het Sovjet-tijdperk. Prachtige beelden van verstilde gezichten achter tramruiten. En er is ook nieuw werk uit Lviv: een serie portretten van mensen die uit een en hetzelfde straatje komen lopen.
‘Ik stond op een plein en zag opeens dat het zonlicht precies in het verlengde viel van een straatje dat op dat plein uitkwam. Het was het eind van de middag en er hing een prachtig licht over al die mensen die van hun werk kwamen. Ik heb mij daar toen geposteerd met een telelens en even de straatfotograaf gespeeld. Prachtig om te ervaren dat je van het gewone leven foto’s kunt maken die veel weg hebben van modefoto’s. Mooi licht, mooi plekje, mooie mensen. Ik ben er een paar dagen op dezelfde tijd gaan staan en heb elke keer wel 200 à 300 beelden geschoten. Daarvan haalt uiteindelijk 5 tot 10% de selectie. De schoonheid ligt gewoon op straat, maar de kunst is wel om het te zien natuurlijk.

Kunstzinnig

Indrukwekkend zijn de natuurfoto’s van Kessler die hij presenteert als Koude landschappen. De grote waterval Dynjandi op IJsland, het afgelegen en vrijwel nooit door mensen bezochte Antarctische eiland Bouvet Oya, de ijsbergen van Groenland. Het is allemaal mooi en machtig en je zou willen dat je erbij was geweest. Bij deze beelden hoef je geen verhalen te vertellen. Anders is het bij de foto’s over de kunstwereld die getoond worden onder Art Fairs, Art Fairs Revisited en Transforming Art.
Kessler studeerde af aan de Fotoacademie op het project Art Fairs. Daarbij fotografeerde hij het publiek tijdens kunstbeurzen. Hij koos een theatraal perspectief en drukte af op momenten dat bezoekers, galeriehouders en kunstwerken met elkaar een verhalend beeld vormen. In Art Fairs Revisited staat het opbouwen en afbreken van een kunstbeurs centraal.
‘Daarbij zag ik opeens dat mensen, ingepakte kunstwerken en onderdelen van de stands toevallig zo opgesteld waren dat de hele situatie leek op een installatie of een uit vlakken opgebouwd modern kunstwerk. Mijn uitgangspunt was documentair, ik wilde vastleggen wat er te zien was. Maar door op een bepaalde manier te kijken, krijgt zoiets instrumenteels als het afbreken van een stand toch iets lyrisch.’

Spannend

Het onderdeel Transforming Art laat nieuw werk zien, waarbij Kessler al fotograferend bestaande kunstvormen omvormt tot nieuwe beelden. Hij gebruikt daarbij zijn camera als kwast.
‘Het concept is dat je een hele nieuwe categorie beelden creëert door iets met je fototoestel te doen, in mijn geval: experimenteren met sluitertijd en beweging. Kijk, in de kunst- en museumwereld gaat het er nogal formeel aan toe. Kunstwerken hangen aan witte muren, suppoosten houden de bezoekers in de gaten, camera’s registreren alles wat er gebeurt en iedereen vindt dat het zo hoort. Dan komt er opeens iemand langs – dat ben ik dan – en die gaat met die kunst aan de haal. Ik pik als het ware een beeld en maak er iets anders van. Daar heb ik plezier in. Alles in de hoop natuurlijk dat het resultaat spannend en intrigerend is.’
Spannend is in elk geval dat Kessler hier anders werkt dan hij gewend is te doen. Kessler maakt doorgaans heel veel foto’s, maakt achteraf een keuze en gaat dan de beelden bewerken: specifieker uitsnijden, gezichten wat oplichten, kleuren bijstellen.
‘Bij Transforming Art is de werkwijze iets anders, er komt een stap bij. Op mijn display moet ik namelijk ter plekke beoordelen of de foto’s interessant genoeg zijn, of dat ik anders moet bewegen of de belichting aanpassen. Het resultaat is ook voor mij elke keer weer een verrassing. Dat maakt het extra spannend. Daar komt nog bij dat ik dit werk nog nooit heb laten zien. Ik ben heel benieuwd wat men ervan vindt.’

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.