Een stukje geschiedenis
Met de komst van Philips in de jaren vijftig groeide Drachten uit tot een bloeiende en vooral groeiende gemeente. In de verschillende dorpszalen kwamen bewoners bijeen voor divers cultureel aanbod (er was nog geen tv!). De beroepsvoorstellingen konden in deze zalen echter slecht uit de voeten, vandaar dat in 1955 een stichting in het leven werd geroepen met als opdracht een oplossing te zoeken. Er werd overgegaan tot de bouw van een cultureel centrum. Op 20 mei 1960 werd De Lawei feestelijk geopend. Om aan verdergaande professionalisering te kunnen voldoen waren in 1966 de eerste uitbreidingen al een feit: een ruime foyer en een nieuwe bovenzaal. In 1972 werden daar nog een repetitieruimte, kantoren en kleedkamers voor de NoorderCompagnie aan toegevoegd, alsmede een vergadercentrum en een flinke uitbreiding van de muziekschool. Het geheel werd gecompleteerd met een expositiegalerij.
Het ging goed met De Lawei. Het publiek kwam uit de wijde omgeving, de gezelschappen uit het hele land, en dus bleek al gauw dat de theaterzaal (nu de kleine zaal) en daarmee de foyer niet toereikend was. In 1984 werd het besluit genomen uit te breiden; architect Abe Bonnema kreeg de opdracht een grote zaal inclusief grote foyer te bouwen en tegelijkertijd de rest van het gebouw te verbeteren. In 1986 was een en ander een feit en daarmee werd De Lawei één van de grootste theaters van Nederland. Al vanaf haar prille begin werd De Lawei door zowel publiek als artiesten ervaren als een van de meest gastvrije theaters van het land. Werden er in het begin vier beroepsvoorstellingen geprogrammeerd, in seizoen 1962-1963 acht, in 1965-1966 twaalf, in 1987-1988 honderddertig, in seizoen 2004-2005 230, anno nu zijn dat er ruim 250. Daarmee draait De Lawei landelijk gezien mee in de top van de schouwburgen. Qua aanbod én qua bezoekersaantallen. De toenemende bezoekersaantallen zijn mede ontstaan door het gevarieerde professionele aanbod, van beginnend cabaretier tot de grote Joop van de Ende musicals.
Het gevarieerde aanbod en de gastvrijheid van het personeel van de schouwburg maken van De Lawei een fijn huis om van voorstellingen te genieten, op te treden én te werken. De professionalisering heeft doorgezet en wordt nog steeds verder uitgebouwd. De Lawei is al lang niet meer een cultureel centrum, maar profileert zich als schouwburg op zowel de lokale, regionale als op de landelijke kaart.
