Ontdaan

Annelies Propstra (Groningen)

De tentoonstelling liet vooral veel kleurige schilderijen zien. Kinderen op een rij. Mensen springen, rennen, struikelen. Deze bewegingen zijn stopgezet op het doek en zodoende lijkt de mens in balans. Sommigen observeren. Zonder gezicht. Het leven lijkt een toneelstuk. Er mist iets, de drukte kan de leegte niet vullen. De mens rent zichzelf en de ander voorbij. Daarom is er rust in het midden van de tentoonstellingsruimte, 1000 zakdoekjes.

Propstra heeft een fascinatie voor de geschiedenissen en geheimen van mensen. In haar werk zijn verwijzingen te vinden naar deze wel/niet vertelde verhalen. De basis doet vermoeden van een universeel gevoel van onbehagen, ongemak omtrent de zin van het bestaan.
Kernpunt van het werk is de existentiële eenzaamheid van de mens, bij voorkeur op ironische wijze verbeeld.

Extra

 
"1000 zakdoekjes in damesformaat, met stapeltjes tegelijk uit de linnenkast gehaald, niet weggegooid, maar wel nutteloos, wie snuit er nou zijn neus in een gebruikte zakdoek"
Op zaterdag 28 oktober én zaterdag 11 november 2006 portretteerde de kunstenaar persoonlijke zakdoeken van bezoekers.